Wójkowate (Empididae)

Rodzina muchówek, licząca na świecie około 3 tys. gatunków, w Polsce zaś 300, jednak może ich być o wiele więcej. Mało znana rodzina, ale za to bardzo ciekawa, zwłaszcza pod względem obyczajów godowych. Są to przeważnie małe owady, osiągające około 1 cm. Ich nogi są bardzo długie, zaś na maleńkiej główce znajdują się duże oczy, oraz długa, gruba ssawka, przypominająca kłujkę komara. Na całe szczęście niema jednak z nią wiele wspólnego i służy do pobierania zupełnie innego pokarmu. Z tego też względu, mimo groźnego wyglądu, wójki są dla ludzi zupełnie nieszkodliwe. Wiele gatunków prowadzi drapieżny tryb życia, ale część z nich wysysa również nektar z różnych gatunków kwiatów. W czasie trwania godów, samce często łowią dla swoich wybranek drobne owady, które następnie ofiarowują im w prezencie. Zajęta posiłkiem samica pozwala zalotnikowi na kopulację i przy okazji go nie pożera. U niektórych gatunków, zamiast owada, samiec daje samicy krople smakowitej wydzieliny swojej własnej produkcji, ale efekt jest taki sam. Larwy wielu z nich również są drapieżnikami, jednak ich biologia często nie została dostatecznie poznana. Ze względu na swoją działalność, muchówki z tej rodziny są niezwykle pożyteczne. Na koniec kilka słów o ich nazewnictwie. W literaturze przywykło się o nich pisać „wujkowate,” jednak znacznie bardziej prawidłowe jest określenie „wójkowate,” co odnosi się do wicia przez samce nici, którymi często owijają swoje „prezenty.”

Empis borealis

Empis trigramma

Wójek darownik (Empis opaca)