Tasznikowate (Miridae)

Widok na błyszczka z boku.Największa rodzina pluskwiaków, licząca na świecie ponad 10 tys. gatunków. W Polsce natomiast żyje ich prawdopodobnie 260 gatunków. Tasznikowate to nieduże pluskwiaki, które osiągają od 0,3 do 1,2 cm. Budowa ich ciał jest stosunkowo delikatna, z kształtu zaś są wydłużone bądź owalne. Pod względem ubarwienia, większość z nich jest niepozorna, zielonkawa, lub brunatna, ale zdarzają się również bardziej kolorowe gatunki (np. piękny, żółto-czarny Miris striatus). Tasznikowate są niezwykle wszędobylskie. Znaleźć je można głównie w różnego rodzaju zaroślach, zarówno w lasach, jak i na łąkach czy w pobliżu wód. Większość z nich to roślinożercy, wysysający soki z różnych części roślin. W szczególności są związane z roślinami zielnymi, oraz niektórymi drzewami liściastymi. Pierwotnie jednak, tasznikowate były drapieżnikami i dopiero w trakcie ewolucji przeszły na wegetarianizm. Mimo to, niektóre z nich zachowały dawne zwyczaje żywieniowe i są myśliwymi polującymi głównie na drobne owady (np. mszyce). Wśród nich wyróżniają się np. błyszczki (Deraeocoris spp.), które z tego względu są bardzo pożyteczne. Gatunki roślinożerne mogą jednak wyrządzać niekiedy szkody, zwłaszcza te, które upodobały sobie zboża i warzywa, a tych jest całkiem sporo (np. ozdobnik luceranowiec, Adelphocoris lineolatus, atakujący rośliny motylkowe).

I jeszcze raz z boku.

Błyszczek (Deraeocoris trifasciatus)

A oto i błyszczek.
Osobnik o ciemniejszym ubarwieniu.

Błyszczek elegancik (Deraeocoris ruber)

W całej okazałości.
Samiec w całej okazałości.

Harpocera thoracica

I jeszcze taka samiczka na sam koniec.
Ładzik w całej okazałości.

Ładzik byliniak (Closterotomus biclavatus)

I na koniec larwa tego gatunku.
W całej okazałości.

Pantilius tunicatus

I jeszcze takie ujęcie na sam koniec.
I jeszc ze taki osobnik na sam koniec.

Polymerus nigrita

Polymerus nigrita w całej okazałości.