Rośliniarki (Symphyta)

I jeszcze takie ujęcie samicy.Podrząd błonkówek, liczący na świecie ponad 8600 tys. gatunków. Skupia w sobie mocno zbudowane owady, które nie posiadają wyraźnego zwężenia między tułowiem a odwłokiem. Zgodnie z nazwą, większość z nich to roślinożercy. Przynajmniej kiedy są larwami. Te ostatnie przypominają wyglądem gąsienice, jednak można je poznać po 8 posuwkach odwłokowych, oraz dużej, jednobarwnej głowie, na której często znajdują się oczka proste, skupione w jednym miejscu (wyglądają przez to jak duże oczy złożone). Znaleźć je można na różnych roślinach. Jedne mają jaskrawe, ostrzegawcze barwy, inne stawiają na kamuflaż. Dorosłe rośliniarki często są roślinożerne, ale niektóre z nich są również drapieżnikami.

Bryzgunowate (Cimbicidae)

Nieduża rodzina, licząca na świecie zaledwie 130 gatunków. W Polsce mamy ich natomiast tylko 14. Są to duże, masywnie zbudowane błonkówki, osiągające przeważnie więcej niż 2 cm. Ich czułki są zakończone jednym lub dwoma nabrzmiałymi segmentami, tworzącymi wspólnie buławkę. Większość z nich ma jaskrawe barwy, upodabniające je do żądłówek. Same w sobie są jednak zupełnie niegroźne. Odżywiają się głównie sokiem wyciekającym z drzew. Ich ogromne larwy, można natomiast znaleźć głównie na drzewach liściastych, takich jak wierzby czy topole.

Samiec.

Bryzgun brzozowiec (Cimbex femoratus)

Kolejne ujęcie samiczki.

Obnażowate (Argidae)

Rodzina błonkówek licząca na świecie około 800 gatunków, w Polsce natomiast mamy ich 22. Błonkówki te cechują się masywną, krępą budową ciała, Nasze rodzime gatunki są najczęściej czarne, lub czarno-żółte, w tropikach spotyka się niekiedy bardziej kolorowe gatunki. Dorosłe przylatują do kwiatów, by spijać nektar i zjadać pyłek. Przypominające gąsienice larwy, żerują gromadnie na liściach swych roślin żywicielskich.

A oto i obnażacz.

Obnażacz (Arge melanochra)

Widok z góry.

Pilarzowate (Tenthredinidae)

Ogromna rodzina rośliniarek, licząca na świecie aż 6 tys. gatunków. W Polsce natomiast, mamy ich około 460, co jak na nasze warunki jest naprawdę niezłym wynikiem. Ich ciała są przeważnie dość wąskie, ale zdarzają się też bardziej krępe gatunki. Na ich nieco trójkątnych głowach, znajduje się mocny aparat gryzący, który bardzo im się przydaje przy zdobywaniu posiłku. Z ubarwienia, mogą być czarne lub zielonkawe, ale jest też wiele gatunków o dużo jaskrawszym ubarwieniu. Wiele z nich próbuje się podszywać pod osy i inne żądłówki. Dorosłe mogą się odżywiać nektarem i innymi słodkimi płynami, ale wiele z nich to groźne drapieżniki napadające na inne owady, zwłaszcza te uskrzydlone. Ich larwy, żerują natomiast na bardzo różnych roślinach, zarówno zielnych jak i krzewach czy drzewach. Ich ubarwienie jest równie zmienne co u dorosłych.

Kolejne ujęcie.

Palik trędownikowy (Tenthredo scrophulariae)

A na koniec larwa.
Dorosły płast w całej okazałości.

Płast (Craesus latipes)

384 - Kopia
Szczerbatek z boku.

Szczerbatek (Rhogogaster sp.)

I jeszcze takie ujęcie na koniec.

Trzpiennikowate (Siricidae)

Kolejna rodzina składająca się z bardzo dużych błonkówek. Na całym świecie jest ich około 150, w Polsce natomiast 14 gatunków. W przeciwieństwie do bryzgunów, nie tylko są bardzo duże, ale również wyjątkowo podłużne, zaś na końcu ciała każdej samicy znajduje się długie, spiczaste pokładełko, często niemniej długie niż całe ich ciało. Najbardziej znany z nich wszystkich, trzpiennik olbrzym (Urocerus gigas), potrafi dorastać nawet do 4 cm, nie licząc pokładełka. Wiele gatunków ma żółto-czarne ubarwienie, upodabniające je do żądłówek, jednak w rzeczywistości są dla ludzi zupełnie niegroźne. Inne mają klasyczne, czarne ubarwienie i na pierwszy rzut oka przypominają gąsienicznikowate (Ichneumonidae), które zresztą są ich zaciekłymi wrogami. Życie trzpienników jest związane z lasami, ponieważ ich larwy rozwijają się w drewnie, żywiąc się grzybami, które porastają drążone przez nie chodniki. Ich działalność jest często dość kłopotliwa dla leśników, dlatego niektóre z nich bywają uważane za szkodniki.

Samiec kruszela.

Kruszel czarny (Xeris spectrum)

Samica kruszela przy składaniu jaj.
Naprawdę wielka samiczka.

Trzpiennik olbrzymi (Urocerus gigas)

Samiczka trzpiennika.

Buczowate (Xiphydria)

Nieduża rodzina błonkówek, blisko spokrewniona z trzpiennikami. Na całym świecie odnotowano ich około 120 gatunków, w Polsce natomiast tylko 4. Przeważnie są wyraźnie mniejsze od trzpienników, zaś ich głowa jest osadzona na wyraźnym trzonku. Ich życie związane jest głównie z drzewami liściastymi (większość trzpienników woli iglaste), zaś ich larwy drążą w ich wnętrzu chodniki, dlatego czasami mogą wyrządzać drobne szkody.

Ujęcie z góry.

Bucz olszynowiec (Xiphydria camelus)

Samiec.