Biegaczowate (Carabidae)

W całej okazałości.Rodzina chrząszczy, licząca sobie na świecie ponad 40 tysięcy gatunków, w Polsce zaś blisko 500. Zaliczają się do podrzędu Adephaga, czyli chrząszczy drapieżnych. Faktycznie, większość biegaczowatych to drapieżniki. Zdarzają się jednak gatunki wszystkożerne i roślinożerne (szczególnie wśród mniejszych gatunków). Wielkość rodzimych biegaczy, waha się w granicach 0,5 do 4 cm. Największym, krajowym gatunkiem jest biegacz skórzasty (Carabus coriaceus). Pod względem wyglądu, charakteryzują się mocną budową ciała, potężnymi żuwaczkami, oraz długimi, silnymi nogami typu bieżnego. Większość biegaczowatych uaktywnia się głównie nocą i właśnie wtedy wychodzą na łowy. Zdarzają się jednak dzienne gatunki. Swoje ofiary pożerają, poprzez oblewanie ich enzymami trawiennymi i wyssanie. Wiele gatunków potrafi się bronić przed drapieżnikami, opryskując je cuchnącymi substancjami. Larwy biegaczowatych są bardzo ruchliwe, a często również bardziej drapieżne niż dorosłe. Podobnie, jak imago, uaktywniają się głównie nocą, w dzień zaś chowają się pod kamieniami, w spróchniałym drewnie, lub w glebie. Większość biegaczowatych, to gatunki bardzo pożyteczne, sporadycznie trafiają się wśród nich szkodniki. Niektóre z nich znajdują się pod całkowitą lub częściową ochroną gatunkową (od 2014 r niektóre gatunki z rodzaju Carabus i Calosoma, wcześniej pod całkowitą ochroną byli wszyscy przedstawiciele tych dwóch rodzajów). Od kilku lat, do biegaczowatych zaliczają się również trzyszcze (Cicindela spp.), które wcześniej stanowiły odrębną rodzinę.

Biegacz fioletowy (Carabus violaceus)

Biegacz gładki (Carabus glabratus)

Biegacz granulowany (Carabus granulatus)

Biegacz obrzeżony
(Carabus marginalis)

Biegacz ogrodowy
(Carabus hortensis)

Biegacz skórzasty
(Carabus coriaceus)

Drogoń (Poecilus lepidus)

Dzier (Harpalus rubripes)

Pierzchotek przybrzeżny (Elaphrus riparius)

Trzyszcz piaskowy
(Cicindela hybrida)

Trzyszcz polny (Cicindela campestris)

Reklamy